Connect with us

Art

Otvaranja izložbe crteža i kolaža Kristine Milivojević pod nazivom Inkarnati

Published

on

U organizaciji JU Muzeji i galerije Budve u utorak, 4. oktobra 2022. godine, s početkom u 19 časova, u Spomen-domu „Crvena komuna” u Petrovcu, biće otvorena izložba crteža i slika umjetnice Kristine Milivojević pod nazivom Inkarnati.

Izložbu će otvoriti Katarina Gazić Ilić, istoričarka umjetnosti. Kustoskinja izložbe je mr Miliijana Istijanović.

Dio teksta iz kataloga Nede Radoičić, istoričarke umjetnosti i nezavisne kustoskinje:

„Kristina Milivojević ukazuje na postojanje skrivenih veza i fragmentacija. Nesagledivost i nesavladivost nameću se kao osećanja koja provejavaju njenim radovima. Umetnica fingira razorni karakter savremene civilizacije i njenu hermetičnost. Preispituje i razmekšava okamenjene filozofske tradicije. Usmerava se u pravcu neponovljivosti događaja. Umetnica kreira dubinski subverzivne radove razbijaći preovlađujuću indiferentnost. Razmatra pitanja pluralizacija smisla i upitnog, uzdizanja vrhovnih istina. Milivojevićeva kreira vrste mentalnih slika, burno reagujući na raznovrsna stanja sveta. Inkarnate i zgrade analogno tretira kao vrste zaštitnih opni kojima se natkriva sve što je potisnuto i skriveno. Bavi se ispitivanjem forme kao prisustva i filozofskim uzdizanjem osećanja. Metamorfoze predstavljaju osnovne motivske smernice njenog stvaralaštva. Delovi tela koji deluju zajedno i oblikuju svoju sadašnjost, mogu se sagledavati u kontekstu sveprisutnih pokušaja da se ljudsko telo povinuje, imobilizuje i kontroliše, kao i umetničkih strategija otpora. Njene izlomljene kompozicije i kontekstualizacije mogu se posmatrati kao produkti svakodnevnih nemilih događaja i iritacija. Umetnica obelodanjuje iščezlo i izgubljeno sa izvesnom dozom ironije. Učestalo inkorporira rešetkaste strukture kako bi izrazila maglovitost i privid sećanja kroz vizuru ograničenja. Telo kao metafora društva, kao instrument življenog iskustva, i kao površina inskripcije zauzima centralno mesto u savremenoj socijalnoj teoriji. Liotar opisuje kožu kao „prostranu membranu libidinalnog tela” koja funkcioniše kao zona pulsacije intenziteta, u okviru koje čitljivost iskrsava. Pitanja tela, telesnih želja i čežnji tematizuju distinkciju između privatnih i javnih kodova značenja. Integrisanjem različitih delova tela kreirala je taktilnu sponu između njih, i pritom je oformila vrstu živog organskog okruženja. Anticipacije distopijske budućnosti reflektuju se u prepuštenosti imobilnosti i zanemelosti pred tehnološkim progresom. Osetne su De Kirikovske primese metafizičke umetnosti u traganjima za utopijskim purifikacijama od rata, konotacija smrti i destrukcije. Uloga marioneta i avatara u umetnosti je da otkriju težnju ljudske prirode da prikrije, potisne osećanja i pulsacije. Evidentna je funkcija slučajnosti i eksperimentalni kumulativni karakter radova. Izranjaju novi vidovi struktuiranja iskustva putem serije mikro-znakova eksperimentalnog filmskog otelotvorenja. U crtežima se pojavljuje nekoliko struja i melodijskih linija sa damarima spletova tela, koji nagoveštavaju sofisticiranost emotivnih prožimanja. Osobenost autorkinog pristupa najefektnije se odražava u fokusiranju na tiroidnu oblast koja se esencijalno povezuje sa domenom osećanja, senzitivnosti i senzibilnosti. Zalazi u oblasti ekokritičke umetnosti i decentrira poziciju čoveka u odnosu na ostale elemente ekosistema u kome obitava. Umetnica trezveno reaguje na prostore i kontekste u kojima se nalazi. Pravi komparacije između modernističkih minimalističkih fasada i nakićenih, ukrašenih fasada proteklih vremena. Obrađuje fotografije iz porodične arhive, elaborirajući teme sećanja u raznolikim vidovima. Iv Alan Boa tvrdio je da kolažirana površina kombinuje forme „kompleksne geologije” koja ima palimpsestnu strukturu. Kolaže odlikuju postavljeni fragmenti fotografija telesnosti, delova tela iz novinskih isečaka gde inkarnati dolaze do izražaja. Ostvaruje oniričke kolaže Magritovskih prizvuka. Izvodi kolaže u kojima suprotstavlja telesnost delova tela, segmentima gabarita zgrada. U nizu radova konfrontira telesnost plavetnilu prostorije koja asocira na bazenski ambijent, aludirajući na sterilizaciju i na anesteziranost. Izvela je pojedine kolaže koje karakterišu postapokaliptične galaktičke indikacije i hibridni identiteti. Ova izložba je osmišljena kao osobeno polemičko iskustvo. Ambijentalizovana je nemoć i meandriranje osećanja. Dela Milivojevićeve predstavljaju plodove tragalačkih napora da se iznađu solucije protiv skučenosti pogleda.”

Kristina Milivojević, rođena je 1985. godine u Beogradu. Diplomirala je na Visokoj školi likovnih i primenjenih umetnosti 2009. godine u Beogradu. Trenutno na Master studijama – Audiovizuelne kompozicije, Odsek za umetnost i dizajn na Beogradskoj akademiji poslovnih i umetničkih strukovnih studija. Bavi se umetnošću i eksperimentom izraza kroz različite medije: crtež, slika, grafika, fotografija i video rad. Izlagala je na više kolektivnih i samostalnih izložbi u zemlji i inostranstvu. Članica je ULUPUDS- a od 2017. godine. Živi i radi u Beogradu.
Izložba će biti otvorena do 17. oktobra 2022. godine.

Art

Besmrtni

Published

on

Posvećeno Darku Vujoševiću

Autor: Neven MILAKOVIĆ

 

Ječala su muklo manastirska zvona,

Novopredstavljenog sveca proslavljala,

Na tren od vječnosti, sva je vasiona

Pred čovjekom većim od nje same stala.

 

Taman se obale bješe dokopao,

Grč mu se odlučni razlio po licu,

Kad je u vrtlogu Janu ugledao,

Gdje otima mraku svoju djevojčicu.

 

Nije zaplivao, nego poletio,

Anđeo ne pliva, no Bogolik leti,

Ni tren malovjerni nije izgubio,

Divno li se boreć` sa smrću umrjeti.

 

Janu, Ratka, čedo njino, zagrlio

I vaznio Bogu kao vitez sveti,

Sve nas je odozgo, znam ja, zakrstio,

Znam… kada ojuži, rijetki će vidjeti,

 

Kako se za sve nas, duša dobra, moli,

Poručujuć` da je svijet ovaj varka,

Kad vas zlo, jed, sumnja… bezbožnička skoli,

Sjetite se braćo, besmrtnoga Darka.

 

Nastavi Citanje

Art

Bara se sjetim

Published

on

PIŠE: Vuko MARTINOVIĆ

 

 

 

BARA SE SJETIM

Bara se sjetim u snovima

Još sam mlad

Sjetim se Bara kada u ruku uzmem badem

Badem kao oči one koju sam toliko volio

Miris soli i borova i otvoreni nar

U Bar

Bi da me vrate

Kao da nisam ni odlazio

Hodnici sjećanja se otključaju i rašire na svaki zvuk sličan morskom

Na talas koji u čamac uporno udara

Bara se sjetim i kad loptica iz flipera izleti

Pogura me prema igraonici kod Dode

I starom kosturu autobusa koji mi je sa džuboksom, tiltovanjem i igricama tako bio Amerika pedesetih

Djeci kada kažem

Ne možete ići sami

Ne možete do kasno, drugo je vrijeme sada

Bara se sjetim i prekorim se

Ne budi licemjer

Odrastao si u gradu u kojem su ne tako davno bande vladale ulicama

Kriminalci i ubice su zavodile red

Pucalo se dugim devetkama, heklerima, snajperima, nije se žalilo municije

Otimalo se, ubijalo, gladovalo i strahovalo

Strahovalo, ali samo ponekad

Jer se moralo živjeti

I noću dođe san

Šetam sa prijateljima

Proljeće je

Bašte se otvaraju

Iz Avguste nam se javlja Dušica

Bracko i Zoki mašu iz Varadera

Stigli smo do korza koje se puni

Ljeto je

Kačimo jakne na kaktuse

Iz R&R-a se čuje „Par godina za nas”

Tek smo kod dvorca, a zahladilo je

I lišće nam se mota oko nogu

Vjetar sa sjevera pojačava

Utiskuje nam mraz u kosti

Stižemo do mosta

Pogled u Željeznicu mi ježi kožu

Patke su okovane u ledu

Budim se u znoju

Svjestan da se vrijeme ne može vratiti

Bara se sjetim kada u šaci stisnem badem

Badem kao oči one koju sam toliko volio

Bara se sjetim u snovima

Još sam mlad

Nastavi Citanje

Art

Njegoševo ustrojstvo države, poezija i filozofija su duhovna baština koja nadmašuje vrijeme i podsjeća na naše istorijske korijene

Published

on

Poštovane sugrađanke i sugrađani,

sa zadovoljstvom i ponosom danas obilježavamo 13. novembar – Njegošev dan, praznik crnogorske kulture i nacionalne baštine.

Dozvolite mi da vam u ime Skupštine opštine Tivat, a i lično, uputim najsrdačnije čestitke.

Na današnji dan, sjedinjujemo se u počitovanju života i djela Petra II Petrovića Negoša, našeg velikog vladara i poete, čija su djela ostavila neizbrisiv trag u istoriji Crne Gore. Njegoševo ustrojstvo države, poezija i filozofija predstavljaju duhovnu baštinu koja nadmašuje vrijeme i podsjeća na naše istorijske korijene.

Na ovaj dragoceni praznik kulture prilika je da se sjedinimo u proslavi naših tradicija, običaja i jedinstvu. Neka naša srca budu ispunjena ponosom na naše kulturno bogatstvo i naš identitet.

Svim građanima Tivta i Crne Gore upućujem najiskrenije čestitke povodom Njegoševog dana.

Neka ova svijetla tradicija nastavi da nas obogaćuje i da jedinstvo u kulturnom nasleđu bude temelj naše budućnosti.

mr Miljan Marković
Predsjednik Skupštine opštine Tivat

Nastavi Citanje

U Trendu

Copyright © 2021 Nadlanu. Theme , powered by WordPress.